با زبان تو . . .
از : پرتو نوری علاء

تا ظلم ِ رفته  دیگر به یادم نیاید
به کشف زبانی يگانه و نو
در تو می­نگرم.
بر تو دست می­سایم؛
به جستجوی گرمایی ازلی
در شيارهای زمین.
با زبان تو
گردباد را وامی­دارم
تا ردّ ِ ایام را بپوشاند
و باران را
تا فراخسالی بروياند.
با زبان ِ تو
معناهای پوک را
به باد می­سپارم
و از ميان مفاهیم ِ شکافته
تک سیلاب­های کوتاه ِ من و تو را
تا بلندای کوه
فریاد می­زنم.
تا ظلم ِ رفته دیگر نیاید
دلسپرده به آفتابی داغ
شبم را
همين جا
بيتوته می­کنم.

هشتم دسامبر 2007

کویر
از : پروین باوفا

کویری که
رنگ آب ندیده
دلتنگ آب نیست
تا نورهست
تا هوا هست
بی­آغوش مرد
و
نوازش یارهم
می­شود
تمام هراسم
از
شکستن قلم و
قحطی کاغذ است