خدا ناشناس
از :  سعیدی سیرجانی

خبر داری ای شیخ دانا که من
خدا ناشناسم، خدا ناشناس
نه سر  بسته گویم در این ره سخن
نه از چوب تکفیر دارم هراس

خدائی بدینسان اسیر نیاز
که بر طاعت چون توئی بسته چشم
خدائی که بهر دو رکعت نماز
گراید به رحم و گراید به خشم

خدائی که جز در زبان عرب
به دیگر زبان نفهمد کلام
خدائی که ناگه شود در غضب
بسوزد ز کین خرمن خاص و عام

خدای تو با وصف غلمان و حور
دل بندگان را بدست آورد
به مکر و فریب و به تهدید و زور
به زیر نگین هر چه هست آورد

خدائی که با شهپر جبرئیل
کند شهر آباد را زیر و رو
خدائی که در کام دریای نیل
برد لشکر بی کرانی فرو

خدائی که بی مزد مدح و ثنا
نگردد به کار کسی چاره ساز
خدا نیست بیچاره ور نه چرا
به مدح و نیاز تو دارد نیاز

نه پنهان نه سربسته گویم سخن
خدا نیست این جانور اژدهاست
مرنج از من ای شیخ دانا که من
خداناشناسم، خدا ناشناس

هم پیمانم شده ام
از :  امین کاشانی

هم پيمان شده ام
با کاميوني که دو مصرع شعر مي بَرد
آغاز جاده اي خيس
از شيرواني هاي چتري
که شرشر باراني ديگر را
بر من رعد مي زند
برق چشمانت بگيردم
دست گيري وُ
سوار شوي ام
بازوانم را که بخزي
در پيچ تند چشمانم
حتا کرايه ي شانه هايم را
و با همه ي اين احوال
که باران
هر لحظه
چکه تر
و جاده اي
که مي رفت خانه خرابم کند
کلاه نمدي ام
هنوز
پس از گذشت اين همه پيچ
بوي نم پاهاي تو را مي دهد