خواب ها
از :  رضا بی شتاب

ای خوش آن شوریده ی شرزه که آشفته کند این خوابها
تا مگر خیزابِ خشمی برجهد ناگه ازین گردابها
آسمانی پُر ستاره بر دمید و یک دلِ بیدار نیست
آخر ای دلبسته ی بستر چه می جویی درین سردابها
برگی از این باغِ پهناور نمی جنبد دگر در روزگار
یاد باد آن شعله های خشم اندر دستها و سینه ها بی تابها
از چه با دریادلی حاصل ترا این وحشت و تشویش شد
جانِ مواجِ جهان بودی و اکنون مانده در مردابها
رنگ و برگِ گل دگر پژمرده و بغنوده این بیمار با
جای آن دارد که از ابرِ زمان ریزد همه خونابها
مرغِ بی آواز گشتی قیچیِ غم بال و پَرت را بچید
از زمین دیگر نگاهت راه نگشاید سوی مهتابها
چشمه ها در خود فرو خفتند و دیگر آینه مرداب شد
چهره ای هرگز نبیند باطنش در صافیِ آن آبها
گشته اند گم هم سوار و اسب و هم شمشیرِ اندیشه دلا
نامشان از دفترِ فریاد رفت و عکسِ شان اندر غبارِ قابها
جز حزین زمزمه از سازِ زمان و زندگی چیزی نماند
بگسلد سنگی گران آوا سکوت و بشکند مضرابها
هیچ خورشیدی نخندد در دیارِ مردگانِ و این ددان
تا مسخر فصلهای سِفلگان، بسته اینک راهها و بابها

 2008-05-26

ماه پیش
از :  منوچهر سعادت نوری

دا نی که ما ه_ پیش کجا بود ‌یم           پیش_مهی ز اهل_ وفا بود‌یم
آ ن آشنا به راز_ صفای_ دل             جان بس به راه_او که فدا بود‌یم
تا اوج_عطر_او به فضا آمیخت                از موج_ بحر_غصه رها بود‌یم
ا و بود و یک نگا ه به چشما نش          کز برق_ آن فتا ده زپا بود‌یم
با بوسه ای بر آ ن لب_ گلفا مش       سرمست_طعم_شهد_بقا بود‌یم
ا و شد به رقص وشیوه ی غما زی        ما شا هد_چه حا ل و هوا بود‌یم
تا نزد_ما نشست به طنا زی            گویی به بزم_عرش_سما بود‌یم
جا ن درکنا ر_اوخوش وشا دان شد       حیران عجب زکا ر_خدا بود‌یم
گر بنگری به حا لت_ ما ا مروز          دا نی که ما ه_پیش کجا بود‌یم

یک اتفاق ساده
از :  محمود طبیب

يک ايستگاه مانده به صد متري  وَنَک
از پرشيا پياده شد و فرد شد زنک
مي ريخت از تمام تنش لذتي قبيح
شاداب، با طراوت و زيبا و با نمک
... چيزي نبود جان تو - يک ريزْ حادثه  
: يک اتفاقِ ساده -  کمي بوسه، تن تنک!
امروز نيز مي گذرد، مثل هر چه روز
از نو کلاس، خاطره، رژ، پرشيا، ونک!
فردا دوباره روي دوراهي غليظ وجلف
بي صبر و گيج منتظر چند آدمک !
ايندفعه شانس معرکه را دور مي زند
قانون- سه ايست ، بي حرکت، ناگهان تـ تک!
... حالا صدايي از وسط چند دستبند:
مامان، فريد، آسيه- باباکمک!کمک!