( دفتر شعر و ادبیات شماره 252 بخش دوم ) غزل ... از: اوحدی مراغه ای. باشد آن روز که گویم به تو راز دل خویش؟. یا کنم بر تو بیان شرح نیاز دل خویش؟ ــــ  باغ های معلق. از: رضا بی شتاب. میانِ تُندبارِ ناگهان بوران. که سرما دوزخ افروزد ز دهلیزی به دهلیز. و تن ریزد همه برگ. نه بامِ خانه ای پیدا وُ پنهان برزن وُ در ــــ یک رباعی. از: رهی معیری. آن را که جفا جوست نمی باید خواست. سنگین دل و بد خوست نمی باید خواست ــــ بیخودی خندیدیم که ...از: لیلا سامانی. بیخودی خندیدیم. که بگوییم دلی خوش داریم. بیخودی حرف زدیم. که بگوییم زبان هم داریم. و قفس هامان را ــــ ژولیدگان. از: شهیار عدیلی پور. شکوفه هایی را به خاطر بیاورید. که در خواب میوه دیوانه می شوند ــــ برای گلشیفتهء دلیر، زیبا و هنرمند. از م. سحر. ز پرتوی که بر آن لوح نازنین افتاد. به قلب تیره دلان زنگ ِ آهنین افتاد ــــ چندین رباعی. از: دکتر اسماعیل خوئی.  برای دوستِ شاعرم، جهانِ آزاد . من تند اگر روم، مرا "باد" مخوان! . ور زخم خورم ز عشق، "فرهاد" مخوان!  ... ادامه ...

شماره 2804 نشریه، چهارشنبه 5  بهمن  ماه 1390 برابر با 25 ماه  ژانویه 2012

( دفتر شعر و ادبیات شماره 252 بخش یکم ) غزل...از: سلمان ساوجی. نصیحت می‌کند هر دم مرا زاهد به مستوری . برو ناصح تو حال من نمی‌دانی و معذوری ــــ گوته ، مردی از تبار بزرگان ، که با حافظ زیست و با حافظ مرد.حافظا ، خود را با تو برابر نهادن جز نشان ديوانگی نيست. تو آن كشتی ای هستی كه مغرورانه باد در بادبان افكنده ــــ ژاله عالمتاج قائم مقامی. ژاله عالمتاج قائم مقامی . ! در جسارت فکر و اندیشه پیش کسوت فروغ فرخزاد و سیمین بهبهانی است یک قرن پیش ــــ تا مقصد می خوانم. از: افسانه شافغی. گویا که یک نفر درون من خواب دیده است. با زبانی به بلندای افعی ــــ تا آخر زمستان. از: ویدا فرهودی. آمد بهار سالی در نیمه ی زمستان. سر سبز کوی و برزن،پر لاله خاک ایران . آن روز زندگانی لرزاند با خروشی. بیگانه از خموشی، صدها حصار زندان ــــ دو سروده متضاد. از: ناصر زراعتی. یک. پیمان پایمال شده. پرستو را از بند رَهانید. پیش از آن که ــــ پائیز هم رفت.از: امیر اسماعیل زاده طوسی. پاییز هم رفت. همان‌طور که همه رفتند. همان‌طور که همه‌چیز رفت. پاییز هم رفت ... ادامه ...

شماره 2792  نشریه، آدینه 23 دی ماه 1390 برابر با 13 ماه  ژانویه 2012

( دفتر شعر و ادبیات شماره 251 بخش دوم ) فصل باران. از: شکوفه نقی. فصل باران در چشمِ من،  وصلِ تنهایی ست با جویبار. ــــ  ایران به مرگ معتاد است. از: م. سحر. « سازمان عفو بین الملل: ایران به مرگ معتاد است ». ایران به مرگ معتاد است. جان ، برگ و برگ ، بر باد است ــــ  سه رباعی. از: فتح الله شکیبائی. مافوق شراب را چه باید گفتن . گل بوسه ی آب را چه باید گفتن  ــــ  عیسای ناصری. از:رضا بی شتاب. « و ساعتِ سِیّم بود که او را مصلوب کردند» (انجیل مَرقُس باب پانزدهم)  انسانِ عصرِ سرسام. عصرِ صنعت ــــ شعری از غاده السمان. شاعری توانا از سوریه. اگر به خانه‌ی من آمدی. برایم مداد بیاور مداد سیاه . می‌خواهم روی چهره‌ام خط بکشم. تا به جرم زیبایی در قفس نیفتم ــــ  شب یلدا. از: احمد نورائین. اگه فکر کنیم که خورشیدیم. به ماه شب یه فرصتی میدیم ... ادامه ...

شماره 2773 نشریه، یکشنبه 4  دی  ماه 1390 برابر با 25 ماه  دسامبر 2011

( دفتر شعر و ادبیات شماره 251 بخش یکم ) غزل ... از: شمس الدین محمد حافظ شیرازی.خوشتر از فكر مي و جام چه خواهد بودن.تا ببينم كه سرانجام چه خواهد بودن . ــــ یک رباعی ...از: حکیم عمر خیام. در گوش دلم گفت فلك پنهاني . حكمي كه قضا بود ز من ميداني ــــ یک سروده. از: شهرام زرگر. زیباترین سکانس های تاریخ سینمای من . سکانس پُرتعلیق فیلمی بود . که نَه بر پردۀ سینما  ــــ پیام. از: علی کریمی. جغد پیری با خنده گفت: تا من هستم؛ چرا به همسایه اخم میکنید. وقتی که بغضتان گرفت. ــــ مجروح شیمیائی. شعری از یکی از خوانندگان وبلاگ جانبازان شیمیایی ایران. فرستنده آ. س. گرچه با كپسول اكسيژن مجابت كرده اند. مادرت ميگفت دكترها جوابت كرده اند. مرگ تدريجي است اين دردي كه داري ميكشي ــــ کوچه های لندن. از: مهناز هدایتی. امروز از ایرانی بودنم شرمنده شدم . خجالت کشیدم پشیمان شدم . هیچ وقت تا به امروز اینقدر احساس حقارت و پوچی نکرده بودم  ــــزیباترین قسم. از: سهراب سپهری. نه تو می مانی و نه اندوه. و نه هیچیک از مردم این آبادی... به حباب نگران لب یک رود قسم ــــ برآمدم. از: رضا بی شتاب. «پیشکشِ زنان و در ردِ نابرابری و خشونت بر علیه زنان». برآمدم. ز تارکِ افلاک. چنان که خورشید. از کناره های خسته ی خاک ... ادامه ...

شماره 2761  نشریه، سه شنبه 22 آذر ماه 1390 برابر با 13 ماه  دسامبر2011

( دفتر شعر و ادبیات شماره 250 بخش دوم )چند دوبیتی . از: اسماعیل خوئی. چه ایرانی! . خدای من! چه ایرانی بگردد! . چو هر گلخن گلستانی بگردد! ــــ  رنگ پاییز و آتش و رقص. از: شهرام عدیلی پور. همین که نان. میان ماهی و دریا خلاصه شد. دهان از راه رسید. و حجم تاریک اش را ــــ  مرثیه ای برای صادق هدایت. از: زنده یاد مهدی اخوان ثالث. اگرچه حالیا دیریست کان بی کاروان کولی. ازین دشت غبار آلود کوچیده ست،. ــــ مرده. از: امین حیدری. زیر هجوم فاتحه جان داد عاقبت، افتاده ای که مهلت برخاستن نداشت. تا موریانه ها برسند از هزار سو،ــــ یک سروده. از: مینو نصرت. در سینه پروانه می خشکاند. در بازو عقاب خالکوبی می کند. در شکم اژدها می پروراند این زن ــــ تکرار..از: لیلا صادقی. مگر مي شود هر بار هم همين را گفت. كه يكي بود و يكي نبود. هميشه كه همان قصه است آخر. ... كه يكی راه مي رود دنباله خواب ديگري ــــ چشم انداز. مرضیه شاه بزاز. با شتابی به گام،. در تنگنای گذرگاه سبز پر یاقوت . آبشاری از توت می‌ریزد،. بر سفره‌ی میهمانان بیقرار ... ادامه ...

شماره 2743 نشریه، آدینه 4  آذر  ماه 1390 برابر با 25 ماه  نوامبر 2011

( دفتر شعر و ادبیات شماره 250 بخش یکم )غزل ... از: جهان آزاد. دل نیست، آشیانه ی درد و غم است این . دروازه ای به دهکده ی ماتم است این  ــــ اتفاقی بود. از: مهناز یوسفی. اتفاقی بود. کسی که دوستت ندارد. اتفاقی بود سرها و بدن ها و پاهاشان . که روی هم رفته کسی نبود. تنهایی در خانه اتفاقی بود ــــ  ندا (به یاد ندا که چشم هایش رهایم نمی کنند) . از: عسگر آهنین. خون تو را گلوله ای به نام خدا ریخت. تا چشم های باز تو. گواه مرگ خدا باشند. (زیر کمان خون گرفته ی آفاق. گل های سرنگون ــــ گل سرخ . یوسف صدیق (گیلراد). گلی مانده در یادم. گلی که حواسم را می‌‌چیند.  گلی که حرف می‌‌زند. با من . و گاهی‌ من . شعرهایم را در شبنم‌هایش می‌‌شویم. ــــ نت های آبی. از: شهلا بهاردوست. نت های آبی. "دو" مثل پاها، دستهای ما. با ما اینجا، آنجا، در دورها . در لابلای هجومی خلوت، چه لرز، چه تب کرده اند.  "ر ِ" مثل راه ــــ غزل ... از: سمانه نائینی. شب بود و با چیره دستی  دزدیدی از من منم را. آتش زدی با نگاهت  کوتاهی دامنم را ــــ چشم انداز. از: مرضیه شاه بزاز. با شتابی به گام،  در تنگنای گذرگاه سبز پر یاقوت . آبشاری از توت می‌ریزد،  بر سفره‌ی میهمانان بیقرار خاک . لکه ای بر دامن جنگل می‌روید ــــ چشمِ انتظار. از: رضا بی شتاب. نیامدی وُ چشمِ انتظارِ واژه ها. به روی سطرِ راه وُ سوی صفحه ی زمان. سپید شد. نیامدی وُ دیر شد. تمامِ ... ادامه ...

شماره 2731  نشریه، یکشنبه 22 آبان ماه 1390 برابر با 13 ماه  نوامبر2011

( دفتر شعر و ادبیات شماره 249 بخش دوم ) گیتار شیون آغاز می کند. از:فدریکو گارسیالورکا. همه ی سرزمین ها صاحب دارند. هیچ درختی نیست که مال همه باشد. تنها جایی که من آزادم روی این جاده است. می ترسم که جاده ها را نیز از آن خود سازند ــــ  یک سروده. از: نصرت رحمانی. اوراق شعر ما را. بگذار تا بسوزند. لب های باز ما را. بگذار تا بدوزند ــــ هجای هجو. از: جهانگیر صداقت. نامتان را در نحوست مرثیه ای . بر ساحل مردابی، جاودانه. خواهم ساخت . تا بویناک بادهای پریشان . بر بیاشوبد خوابتان را هرلحظه . تا غروب قیامت! ـــــ باران یعنی تو برمی گردی « نزارقبانی». از: سمانه نائینی. با درد برمی خیزی از خوابم  می ترسی از این حجم تنهایی. هیچ از جنونت کم نخواهد کرد  این لای لایی های لیلایی ـــــ زیبائی.از: مهدی فلاحتی. چشمهایم ریز. پوستم پُرحفره چون اسفنجِ دورافتاده از دریا. ژرفجای زخم بر هر گونه ام . (یادگاران درونپوسیده از جنگ)  ــــ ایرانیان ایرانیان.از: رضا بی شتاب. ایرانیان ایرانیان!. ویران مبادا خانه تان ... ادامه ...

شماره 2712 نشریه، سه شنبه 3  آبان  ماه 1390 برابر با 25 ماه اکتبر 2011

( دفتر شعر و ادبیات شماره 249 بخش یکم )  غزل. از: سمانه نائینی. به "مهسا امرآبادی" و "مسعود باستانی" و راه نا تمام نظام آباد تا رجایی شهر. خانه بوی بهار می دهد و،  تو پر از سفره های بی سینی. ساز ساکت ، سکوت سر در گم، سردی سایه های تزئینی ــــ آمدی. از: ژیلا مساعد. آمدی، اما نان را قسمت نکردی. ما را قسمت کردی. ما را بُریدی. قیچی کردی . به شکل شکنجه گر، سرباز بدون چشم ــــ  بنشينيم و بينديشيم. از: هوشنگ ابتهاج « م. الف. سایه ». بنشينيم و بينديشيم. اين همه با هم بيگانه. اين همه دوري و بيزاري. به كجا آيا خواهيم رسيد آخر؟. و چه خواهد آمد بر سرما ــــ چند سروده. از: علیرضا روشن. از چشم تو که در بندی درویش. جهانی زندانی است و تو آزاد. حقیقت است این: پرنده در آسمان تیرباران می‌شود. شاعر در قفس شاعرتر ــــ غزل. از: یاغی « برای نهال و بهنام ». از آستان عدالت صدا نمی آید . خدا خدا مکن امشب خدا نمی آید  ــــ پائیزان.از: محمود کویر. پادشاه رنگ. پاییز، کوبه ی کبود باد، بر طبل سبز برگ. پاییزٍ رقص ــــ ــــ چهره ی پنهانِ عشق. از: رضا بی شتاب. رفتی وُ فقط ماند مرا بوسه ی بدرود. یادی که پُر از طعمِ بهارست وُ گُل وُ رود ... ادامه ...

شماره 2700  نشریه، پنجشنبه 21 مهر  ماه 1390 برابر با 13 ماه اکتبر 2011