دوستان درود بر شما
دنبال سوژه می گشتم . اتفاقی یا حادثه ای یا مطلبی که با خواندن آن بتوانم گفتار این شماره را با کلید های کامپیوتر روی صفحه مانیتور بیافرینم و چیزی بنویسم . هر زمان که کم بیاورم اینترنت را بکمک می گیرم .  این بار هم دست بدامان این جعبه جادوئی شده رفتم بدنیای اینترنت و این ابزار الکترونیکی مثل همیشه مشکلم را براستی حل کرد . وارد اینترنت که میشوی مثل اینست که از توی یک قایق کوچک بپری وسط اقیانوس و با امواج کوه پیکر آن هم آغوش شوی . در این اقیانوس عظیم به کجا ها که کشیده نمی شوی و چه چیزها که یاد نمی گیری . آنقدر وسعت دارد که اگر سال ها و سالها در اطرافش چیز بنویسی یک از میلیون را نگفته ای و حق مطلب را بجا نیاورده ای . بگذریم  . . .
در یکی از سایت ها مطلبی جالب نظرم را جلب کرد . داستان مربوط میشود به ساختمانی مسکونی در بمبئی بنام « آنتيليا Antilia »
این ساختمان که خانه یک ثروتمند هندی بنام « موکش آمبانی » است، 170 متر ارتفاع دارد و روی 4,532 متر مربع زمين ساخته شده . 27 طبقه دارد که با محاسبه ارتفاع کل ساختمان هر طبقه آن باید در حدود شش متر و اندی ارتفاع داشته باشد « برای اینکه موضوع بیشتر روشن شود باید بگویم که ارتفاع منازل مسکونی معمولی که ما در همین کانادا از آن استفاده می کنیم دو متر و شصت سانتی متر و در مواردی دو متر و هشتاد سانتیمتر بیشتر نیست » . حالا خودتان محاسبه کنید که برای این اتاق ها، البته اتاق که چه عرض کنم، سالن های مجلل بگویم بهتر است، چه مساحتی در کف باید در نظر گرفت و چه تزئیناتی باید بکار برد، تا این تالارها از نطر مهندسی بی قواره جلوه نکنند . بنظرم حالا به عظمت کار پی بردید . این را هم بنویسم که دکوراسیون فضای سبز این ساختمان که بدستور همسر آقای « موکش آمبانی » به فرم های گوناگون و اکثرا عمودی بر دیوارها ساخته و پرداخته شده اند چنان زیبا و حیرت انگیز است که کارشناسان ساختمانی گفته اند خاطره باغ های معلق بابل را زنده می کند . در این کاخ که شاید در دنیا بی نظیر باشد، کلیه وسائل ورزشی و بدن سازی، استخر های سرپوشیده و سرباز، سونا های مختلف، سالن بال، سالن نمایش فیلم و تئاتر، سالن بازی های کازینوئی، سالن بیلیارد و اسکواش، زمین تنیس، زمین بسکتبال و والیبال، یک فرودگاه روی سقف طبقه آخر که ظرفیت پرواز و فرود سه فروند هلیکوپتر را در آن واحد دارد و آنچه که از نظر رفاه و راحتی به مغزتان خطور کند با هزینه ای بیش از یک میلیارد دلار ساخته شده است . در این منزل مسکونی حیرت انگیز 600 خدمه اعم از کارگر، راننده، آشپز، کارمند دفتری، انبار دار، خلبان هلیکوپتر،  ماسور، مکانیک، تکنسین، و مهندس الکترونیک، پزشک، دکتر داروساز . . .و . . .و . . . شبانه روز کار می کنند و یک طبقه کامل این قصر فقط اختصاص به سرویس بهداشتی دارد . اگر حدس بزنید که فقط تغذیه روزانه این همه خدمتکار و کارمند چه هزینه ای را در بر خواهد گرفت و چه آشپزخانه مجهزی باید کار تهیه غذا ی آنها را انجام دهد، به اهمیت موضوع پی خواهید برد و بنظرم سرتان مثل سر من سوت خواهد کشید . 
نکته ای که باید به آن توجه داشت این است که در همین شهری که جناب آقای « موکش آمبانی » این برج مرتفع را برای سکونت خود ساخته است  بیکاری غوغا می کند و گرسنگی بیداد . البته شهر بمبئی شهر بزرگی است . یکی از بزرگترین مراکز تجاری هندوستان هم بحساب می آید ولی در همین شهر و در اکثر محلات فقیر نشین آن بسیاری از مردم شبها روی کارتن های مقوائی میخوابند و مواد غذائی خود را از میان زباله های خانه اشرافی ثروتمندانی مثل جناب آقای « موکش آمبانی » در می آورند .
یکی از دوستان که مدت زمانی از زندگیش را در این شهر بزرگ سپری کرده است تعریف می کرد : در بسیاری از موارد این کارتن خواب ها بعلت کمبود توالت های عمومی در وسط خیابان، عمل دفع را انجام می دهند .  که البته وجود گله های خوک که در شهر سرگردانند مشکل تمیز کردن نجاسات این افراد را حل کرده اند، بدین معنی که هر رهگذری در هر جا که مدفوع کرد خوک ها او را محاصره میکنند و بلافاصله از مدفوع او تغذیه مینمایند و بهمین دلیل این همشهری های آقای « موکش آمبانی »  همیشه یک ترکه چوبی با خود دارند، و با این ترکه چوبی و در زمان دفع، خوک ها را از خود دور میسازند . این دور کردن هم نه برای آنست که خوک ها را از خوردن مدفوعشان بازدارند، بلکه بخاطر این است که در موقعیکه این شهروندان عزیز در معابر عمومی مدفوع میکنند خوک های گرسنه مزاحم کار آنها نشوند . تعجب می کنید، نه؟
 جالبتر اینکه بدانید افراد خانواده جناب « موکش آمبانی » شش نفربیشتر نیستند « البته شما در این تصویر فقط پنج نفر آنها را می بینید، مادر خانم آقای موکش در این عکس تشریف ندارند »  و حضرت ایشان با این همه شهرت و ثروت، خانه 27 طبقه ای خود را که شاید کمتر از یک صدم کل دارائیش به حساب می آید بر روی زمینی بنا کرده است که متعلق به کودکان یتیم مسلمان هندی بوده و توسط سياستمداران محلی بطور غیرقانونی و گرفتن رشوه، به « موکش آمبانی » واگذار شده است . البته دادگاهی در هندوستان برای رسیدگی به این زد و بند بزرگ در جریان است ولی خب نتیجه رأی این دادگاه از هم اکنون روشن است و آن اینکه اگر ایشان در این جدال با بدشانسی بزرگ روبرو شده و هیچکدام از عوامل تحت استیلای شان موفق نشوند که او را از این مخمصه نجات دهند، آقای « موکش آمبانی » محکوم میشود که رضایت شاکیان را بدست آورد و صد البته که این کار با مبلغی بسیار جزئی به شاکیان پرونده، فیصله خواهد یافت و خانواده شش نفری « موکش آمبانی » سلطان بی رقیب نفت و پولی استر کشور هندوستان زندگی خوشی را در این کاخ پر ابهت و برای سال های سال ادامه خواهند داد .  واقعا که آدم بعضی وقت ها به خیلی از چیزها شک می کند . . .
و اما چند کلمه ای هم در مورد تغیراتی که از این شماره در نشریه اینترنتی پوشه داده ایم سخن بگویم و آن اینکه از این شماره نشریه پوشه در آغاز هر ماه میلادی تغیر شماره میدهد . بنابراین شماره 210 را که در حال حاضر مشاهده میفرمائید از یکم تا روز سی و یکم ماه جولای ادامه خواهد داشت « البته عزیزان بخوبی می دانند که مطالب و نوشته های پوشه به شیوه روزانه روی اینترنت می رود و ما هر روز یک مطلب جدید برای علاقمندان روی اینترنت خواهیم برد که در مجموع سی روز یک شماره نشریه را تشکیل خواهند داد . با ما پیوند بگیرید و نظرتان را با ما در میان بگذارید . . .